Pasierbowa Europa Ducha

pasierb_ikon
Do końca października br. odwiedzającym nasze muzeum, oprócz ekspozycji stałej, udostępniamy również wystawę planszową pt. „Pasierbowa Europa Ducha”. Wystawa poświęcona jest życiu i twórczości księdza prof. Janusza Pasierba. Możemy ją u nas zaprezentować dzięki uprzejmości Muzeum Diecezjalnego w Pelplinie. Zapraszamy.


TYTUŁ WYSTAWY: Pasierbowa Europa Ducha
MIEJSCE: aula Muzeum Diecezjalnego we Włocławku
TERMIN ZAKOŃCZENIA: 31.10.2018
CENA BILETU: bezpłatnie



O JANUSZU PASIERBIE: Ksiądz prof. Janusz St. Pasierb urodził się 7 stycznia 1929 r. w Lubawie, na Pomorzu, w rodzinie nauczycielskiej. Studia teologiczne odbył w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie. Tam otrzymał święcenia kapłańskie w 1952 r. Następnie studiował w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, w Papieskim Instytucie Archeologii Chrześcijańskiej w Rzymie oraz na Uniwersytecie we Fryburgu szwajcarskim. Był doktorem habilitowanym historii sztuki oraz doktorem teologii i archeologii, profesorem zwyczajnym nauk humanistycznych Akademii Teologii Katolickiej (obecnie UKSW), profesorem w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie, prałatem honorowym Jego Świątobliwości.
Ksiądz Janusz Pasierb należał do wielu międzynarodowych i krajowych stowarzyszeń naukowych. Był m.in. członkiem Papieskiej Komisji Ochrony Dziedzictwa Artystycznego i Historycznego Kościoła, członkiem korespondentem Papieskiej Międzynarodowej Akademii Maryjnej, członkiem rzeczywistym Europejskiej Akademii Nauk i Sztuk (ASAE), Europejskiego Centrum Kultury (CEC), Pen-Clubu, Warszawskiego Towarzystwa Naukowego, Komitetu Nauk o Sztuce PAN, Rady Ochrony Zabytków przy Ministrze Kultury i Sztuki, członkiem Rady Kultury przy Prezydencie RP Lechu Wałęsie. Ponadto był członkiem honorowym Polskiego Komitetu Narodowego ICOMOS, członkiem: Komisji Konserwacji Cudownego Obrazu Matki Boskiej Jasnogórskiej, Związku Konserwatorów Polskich, Instituto del Sacro Romano Impero, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Komisji Episkopatu ds. Wydawnictw, a także wiceprzewodniczącym Komisji Episkopatu ds. Sztuki Kościelnej.
Był laureatem wielu odznaczeń i nagród.
Bibliografia prac księdza Janusza Pasierba obejmuje ponad czterysta pozycji, w tym siedem tomów esejów i szesnaście zbiorów poetyckich. Utwory jego były tłumaczone na język angielski, niemiecki, francuski, włoski, hiszpański, rosyjski.
Ksiądz Pasierb był też autorem scenariuszy wielu wystaw, inspiratorem i jurorem konkursów, watykańskim konsultantem filmu „Przed sklepem jubilera” opartego na dramacie Karola Wojtyły, a także znanym w kraju i za granicą wybitnym kaznodzieją i prelegentem.
Ksiądz Janusz Pasierb zmarł w Warszawie 15 grudnia 1993 r. i zgodnie ze swoją wolą został pochowany na cmentarzu w Pelplinie.
POWIEDZIELI O NIM:

„Było w tym człowieku tyle rozmaitych cnót, talentów, zamiłowań, że tylko Boża pomysłowość mogła to wszystko logicznie i harmonijnie połączyć w jednej osobie.
Ten spędzający godziny i dni w bibliotekach szperacz, historyk sztuki sakralnej, erudyta i koneser był zarazem wspaniałym kaznodzieją i rekolekcjonistą. Ten autor wierszy drążących tajemnice śmierci i przemijania był jednocześnie pełnym humoru entuzjastą życia towarzyskiego, smakoszem, pływakiem. Był Europejczykiem znającym muzea całego kontynentu, wytrawnym uczestnikiem kongresów i seminariów, a jednocześnie miłośnikiem i znawcą własnej „małej Ojczyzny”, tych okolic między Lubawą, Tczewem, Pelplinem. Był samotnikiem szukającym ciszy, aby szlifować formę wierszy i budować myślowe konstrukcje swojej eseistyki i był kochającym młodzież wykładowcą, traktującym z przyjaźnią i powagą pierwszorocznych kleryków, świetnie czującym się wśród młodych”.

Piotr Wojciechowski
prozaik, reżyser

„Taki zostanie ksiądz Janusz Pasierb w mojej pamięci: wytworny, światowy, pasujący jak ulał do salonów, cięty w dowcipie, elegancki w ostrej polemice – ktoś, kto pasowałby może do obiadów czwartkowych króla Stasia czy dyskusji z encyklopedystami. (…)
I za tym jakieś drugie oblicze: poważniejsze, skupione. Twarz kapłana przejętego serio powołaniem. Nad historykiem sztuki górował kaznodzieja zdający sprawozdanie z prawd przeżywanych, a nie przeczytanych w podręczniku.”

Krzysztof Zanussi
reżyser