Nowe zabytki na ekspozycji muzealnej

Bp Dąmbski

Ekspozycja muzealna wzbogaciła się o nowe zabytki, które wcześniej poddane zostały pracom konserwatorskim. Wykonane one zostały  przez dr Sławomira Kamińskiego  z Uniwersytetu  Mikołaja Kopernika w Toruniu. Są to dwa obrazy przedstawiające biskupów włocławskich: Stanisława Sarnowskiego herbu Jastrzębiec (w ujęciu en pied,  czyli przedstawienie całej postaci w pozycji stojącej)  i Stanisława Kazimierza Dąmbskiego herbu Godziemba (popiersie).

Bp Sarnowski

 

 

 

STANISŁAW   SARNOWSKI  (ur. ok. 1615, zm. 1680 r.)był biskupem przemyskim, a potem włocławskim od 1677 do śmierci w 1680 r. Był referendarzem wielkim koronnym, a od 1667 roku  członkiem Trybunału Skarbowego Koronnego. Był elektem Michała Korybuta Wiśniowieckiego w 1669 r. Jako biskup przemyski dużo czynił dla miasta Brzozów, w którym wybudował murowany kościół, nadawał przywileje. Z  faktu objęcia  biskupstwa kujawskiego  był niezwykle zadowolony, skoro – jak pisze heraldyk Niesiecki – w testamencie polecił nominację na tę funkcję włożyć do … trumny.

 

 

 

Bp Dąmbski

 

 

 

STANISŁAW  KAZIMIERZ  DĄMBSKI  (ur. ok. 1638, zm. 15 grudnia 1700) był biskupem płockim, łuckim, chełmskim, kujawski, a potem krakowskim. Jako absolwent Akademii Krakowskiej był  sekretarzem  Michała Korybuta Wiśniowieckiego. Jego staraniem wzniesiono katedrę w Łucku oraz pałac Dąmbskich w Toruniu. Był bardzo aktywny w życiu politycznym. Po śmierci króla Jana III Sobieskiego najpierw popierał kandydaturę jego syna Jakuba, potem opowiedział się za Augustem II Mocnym.  Jednakże poróżniony z Sasem prymas Michał  Kazimierz Radziejowski nie chciał uznać elekcji i unikał koronacji. W tej sytuacji Dąmbski  jako biskup kujawski i zastępca prymasa Polski koronował Augusta na króla polskiego w katedrze wawelskiej 27 października 1697 r. Za ten czyn, jakoby w nagrodę August II mianował go 30 marca 1700 r. biskupem krakowskim.  Ale katedry kanonicznie nie objął. Zmarł nagle w trakcie przygotowań do ingresu.